حال برگردم به دو هفته ی پیش....همین ساعات بود که داشتیم راه می افتادیم به سمت جایی به نام لاسیب.روستایی کوچک بود و ما در امام زاده ای که بیرون آن بود اقامت کردیم. شب شد و به بیابان رفتیم...آسمان خوبی بود...رصد دلنشینی بود...بچه ها هم خوب بودند...دیدن هاله ی راه شیری از بهترین بخش های رصد بود.من در طول راه سرزنش شدم که فقط با یک تی-شرت به راه افتاده بودم...همه می گفتند شب بیابان سرد است...من می گفتم نگران نباشید...در حوالی صبح بود که می خواستند مرا بزنند زیرا در طول شب در حالی که همه با وجود پوشیدن لباس ضخیم سردشان بود من سردم نبود!...

راستی جاهای خوبی برای رصد در ایران هست اگر علاقه دارید به رصد، از دستشان ندهید.

اگر سوالی داشتید در گفته ها یا میل بنویسید.